Philippines • April 9, 2026 • Thursday
Also known as: Araw ng Kagitingan
Ang Araw ng Kagitingan, na kilala rin sa Ingles bilang "Day of Valor," ay isa sa pinakamahalaga at pinakasagradong pagdiriwang sa kasaysayan ng Pilipinas. Ito ay hindi lamang isang simpleng araw ng pahinga mula sa trabaho o eskwela; ito ay isang pambansang paggunita sa hindi matatawarang tapang, sakripisyo, at pagmamahal sa bayan na ipinamalas ng mga sundalong Pilipino at Amerikano noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Sa araw na ito, ang buong bansa ay tumitigil upang lumingon sa nakaraan at magbigay-pugay sa mga bayaning nag-alay ng kanilang buhay para sa kalayaang tinatamasa natin sa kasalukuyan.
Ang esensya ng Araw ng Kagitingan ay nakaugat sa konsepto ng "kagitingan" o valor. Ito ay ang uri ng katapangan na ipinapakita sa gitna ng matinding hirap, gutom, at tiyak na pagkatalo. Bagama't ang petsang ito ay nagmamarka ng pagsuko ng Bataan, binago ng kasaysayan ang pananaw dito—hindi ito pag-alaala sa pagkagapi, kundi pagkilala sa moral na tagumpay ng mga sundalong nanindigan hanggang sa huling sandali. Ang kanilang 99 na araw na pagdepensa sa Bataan ay naging simbolo ng pag-asa at inspirasyon para sa buong mundo, na nagpapatunay na ang espiritu ng tao ay hindi kayang lupigin ng anumang puwersa.
Sa makabagong panahon, ang pagdiriwang na ito ay nagsisilbing tulay na nag-uugnay sa mga kabataan at sa mga beteranong unti-unti nang nawawala. Ito ay isang paalala na ang kalayaan ay may malaking halaga at responsibilidad ng bawat mamamayan na pangalagaan ito. Ang bawat bulaklak na iniaalay sa mga monumento at bawat luhang pumapatak habang inaawit ang Lupang Hinirang sa araw na ito ay patunay na ang apoy ng patriotismo ay patuloy na nagbabaga sa puso ng bawat Pilipino.
Para sa taong 2026, ang paggunita sa kabayanihan ng ating mga sundalo ay nakatakda sa mga sumusunod na impormasyon:
Petsa: April 9, 2026 Araw: Thursday Ilang araw na lang: 96 araw bago ang pagdiriwang
Ang Araw ng Kagitingan ay isang fixed date o nakatakdang petsa. Taon-taon, ito ay ipinagdiriwang tuwing ika-9 ng Abril. Ito ay itinakda sa ilalim ng batas upang matiyak na ang anibersaryo ng pagbagsak ng Bataan ay hindi malilimutan. Gayunpaman, sa ilalim ng "Holiday Economics" na paminsan-minsang ipinatutupad ng pamahalaan, ang deklarasyon ng walang pasok ay maaaring ilipat sa pinakamalapit na Lunes o Biyernes upang magkaroon ng mahabang weekend, ngunit ang mga seremonya at tunay na diwa ng okasyon ay nananatili sa ika-9 ng Abril. Para sa taong 2026, ang holiday ay saktong tumatapat sa Thursday.
Isang kawili-wiling detalye para sa taong 2026 ay ang pagkakaroon ng eksaktong 99 na araw mula Enero 1 hanggang Abril 9. Ang bilang na ito ay may malalim na simbolismo dahil ito ay tumutugma sa 99 na araw na pagdepensa ng mga tropang Allied sa Bataan laban sa mga Hapones noong 1942.
Ang kasaysayan ng Araw ng Kagitingan ay isa sa pinakamalungkot ngunit pinakamarangal na kabanata ng Pilipinas. Noong ika-8 ng Disyembre 1941, sinalakay ng Imperyong Hapon ang Pilipinas, ilang oras lamang matapos ang pag-atake sa Pearl Harbor. Dahil sa bilis ng pagsulong ng mga Hapones, ang mga puwersang Pilipino at Amerikano, sa ilalim ng United States Armed Forces in the Far East (USAFFE), ay napilitang umatras patungo sa Tangway ng Bataan alinsunod sa War Plan Orange-3.
Simula noong ika-6 ng Enero, 1942, naging sentro ng labanan ang Bataan. Sa loob ng 99 na araw, ang mga sundalo ay dumanas ng matinding hirap. Sila ay kulang sa pagkain, gamot, at bala. Marami sa kanila ang nagkaroon ng malaria, dysentery, at beriberi dahil sa kakulangan ng sustansya at maruming kapaligiran sa kagubatan. Sa kabila nito, hindi sila sumuko nang madali. Ang kanilang pagpigil sa mga Hapones ay naging krusyal dahil naantala nito ang iskedyul ng Hapon sa pananakop sa Pasipiko, na nagbigay ng sapat na oras sa Estados Unidos upang muling palakasin ang kanilang puwersa sa Australia.
Noong ika-9 ng Abril, 1942, dahil sa kawalan ng pag-asa na makatanggap ng ayuda at upang maiwasan ang lalong malaking pagbuwis ng buhay, nagpasya si Major General Edward P. King Jr. na isuko ang Bataan sa mga puwersa ni General Masaharu Homma. Humigit-kumulang 76,000 na sundalo (64,000 na Pilipino at 12,000 na Amerikano) ang naging bihag ng digmaan.
Dito nagsimula ang lalong masakit na bahagi ng kasaysayan: ang Bataan Death March. Ang mga bihag ay pinaglakad ng mahigit 65 hanggang 66 na milya (mga 105 hanggang 140 kilometro) mula Mariveles at Bagac, Bataan hanggang sa San Fernando, Pampanga, bago isinakay sa mga tren patungong Capas, Tarlac. Sa gitna ng nakapapasong init ng araw, walang sapat na pagkain at tubig, at sa ilalim ng malupit na pagtrato ng mga bantay na Hapones, libu-libo ang namatay sa daan. Ang mga bumabagsak sa pagod ay binabayoneta o binabaril. Tinatayang 10,000 sundalo ang hindi nakarating nang buhay sa Camp O'Donnell—9,000 sa kanila ay mga Pilipino.
Noong una, ang Abril 9 ay tinawag na "Bataan Day" o "Fall of Bataan." Gayunpaman, sa pamamagitan ng Republic Act No. 3022 noong 1961, opisyal itong itinakda bilang isang pista opisyal. Sa paglipas ng panahon, binago ang pangalan nito sa "Araw ng Kagitingan" upang bigyang-diin ang katapangan ng mga sundalo kaysa sa kanilang pagkatalo sa labanan. Ayon sa mananalaysay na si Xiao Chua, ang pagbabagong ito ay mahalaga upang maitanim sa isipan ng mga Pilipino na ang tagumpay ay hindi lamang nasusukat sa pagkapanalo sa giyera, kundi sa dangal ng pakikipaglaban.
Hindi tulad ng ibang mga pista opisyal sa Pilipinas na puno ng kagalakan, parada, at ingay, ang Araw ng Kagitingan ay ipinagdiriwang sa isang solemneng paraan. Ito ay isang araw ng repleksyon at pagpaparangal.
Ang mga Pilipino ay may malalim na paggalang sa mga nakatatanda, lalo na sa mga tinatawag nating "Lolo" at "Lola" na nagsilbi noong panahon ng Hapon. Isang tradisyon na hindi man pormal ay ang pagpapakita ng espesyal na atensyon sa mga beterano sa araw na ito. Sa mga pampublikong lugar, karaniwan ang pagbati sa kanila at pasasalamat sa kanilang serbisyo.
Sa Bataan at Tarlac, may mga grupo na nagsasagawa ng "symbolic marches" o ang muling paglakad sa ruta ng Death March bilang paraan ng pakikiramay sa hirap na dinanas ng mga sundalo. Bagama't mas maikli ang distansya nito kumpara sa orihinal, ang layunin ay ang pagmumuni-muni sa pisikal at emosyonal na pasakit ng mga bayani.
Isa pang kaugalian ay ang pagpapatugtog ng mga makabayang awitin tulad ng "Bayan Ko" at "Pilipinas Kong Mahal" sa mga pampublikong radyo at sa mga programa ng gobyerno. Ang pagsuot ng mga barong o simpleng puting damit sa mga seremonya ay tanda rin ng paggalang at pormalidad ng okasyon.
Kung ikaw ay isang turista o isang dayuhang naninirahan sa Pilipinas (expat) sa darating na April 9, 2026, narito ang ilang mga bagay na dapat mong isaalang-alang upang maging maayos at makabuluhan ang iyong karanasan:
1. Tamang Kilos at Pananamit: Dahil ito ay isang araw ng pag-alaala sa mga namatay, mahalagang magpakita ng respeto. Kung dadalo sa mga seremonya sa Bataan o Capas, iwasan ang pagsusuot ng masyadong mabulaklak o pang-party na damit. Ang "modest attire" o disenteng pananamit ay inaasahan. Manatiling tahimik habang isinasagawa ang mga ritwal at panalangin.
2. Mga Lugar na Dapat Bisitahin:
Mt. Samat National Shrine (Pilar, Bataan): Ang pinakasikat na destinasyon. Maaari kang umakyat sa loob ng krus (kung bukas ang elevator) upang makita ang malawak na tanawin ng Bataan at Manila Bay. Capas National Shrine (Capas, Tarlac): Dito makikita ang isang malaking obelisk at mga pader na nakaukit ang mga pangalan ng mga sundalong namatay sa kampo. Death March Markers: Sa kahabaan ng kalsada mula Bataan hanggang Tarlac, makikita ang mga puting marker na nagpapakita ng bawat kilometrong nilakad ng mga bihag. Corregidor Island: Bagama't hiwalay na isla, ito ang huling kuta na bumagsak matapos ang Bataan. Maraming tour ang nag-uugnay sa kasaysayan ng dalawang lugar na ito.3. Panahon at Klima: Ang buwan ng Abril ay kasagsagan ng tag-init sa Pilipinas. Inaasahan ang tuyo at napakainit na panahon. Kung balak mong bumisita sa mga outdoor memorials, magdala ng payong, magsuot ng sunscreen, at uminom ng maraming tubig upang maiwasan ang heatstroke.
4. Pakikilahok sa mga Kaganapan: Karaniwang bukas sa publiko ang mga seremonya sa Mt. Samat, ngunit asahan ang dagsa ng mga tao at mahigpit na seguridad dahil sa presensya ng mga matataas na opisyal. Mas mabuting dumating nang maaga kung nais makakuha ng magandang pwesto.
Ang Araw ng Kagitingan ay isang Regular Holiday sa Pilipinas. Ito ay nangangahulugang ang batas ay nag-uutos ng sumusunod:
Mga Opisina ng Gobyerno at Paaralan: Lahat ay sarado. Walang klase sa lahat ng antas at walang pasok sa mga ahensya ng gobyerno. Bangko: Karamihan sa mga bangko ay sarado, bagama't ang mga ATM ay nananatiling aktibo. Ang mga online banking services ay gumagana rin, ngunit ang mga transaksyong nangangailangan ng clearance (tulad ng check deposit) ay mapoproseso sa susunod na araw na may pasok. Pribadong Sektor: Maraming kumpanya ang walang pasok. Para sa mga empleyadong kailangang magtrabaho sa araw na ito, sila ay karaniwang binabayaran ng "Double Pay" (200% ng kanilang arawang sahod) alinsunod sa Labor Code ng Pilipinas. Transportasyon: Ang mga pampublikong sasakyan tulad ng jeepney, bus, at mga tren (LRT/MRT) ay patuloy na bumibiyahe, ngunit maaaring limitadong ang operasyon o mas madalang ang dating ng mga sasakyan. Shopping Malls at Restawran: Sa Pilipinas, karaniwang bukas ang mga mall at kainan kahit holiday, lalo na sa mga lungsod. Ito ay nagsisilbing pasyalan para sa mga pamilyang nais magpalipas ng oras pagkatapos ng mga seremonya. Gayunpaman, mas mabuting suriin ang mga anunsyo ng bawat establisyimento para sa anumang pagbabago sa oras ng operasyon.Sa gitna ng mabilis na takbo ng mundo at ang modernisasyon ng lipunan, maaaring itanong ng ilan: "Bakit pa natin kailangang alalahanin ang isang pangyayari na naganap walong dekada na ang nakalilipas?"
Ang sagot ay simple: Ang Araw ng Kagitingan ay ang kaluluwa ng ating pagkabansa. Ang mga sundalong lumaban sa Bataan ay nagmula sa iba't ibang panig ng Pilipinas—mga Tagalog, Ilokano, Bisaya, at Moro. Sa gitna ng digmaan, hindi mahalaga ang kanilang pinagmulan; sila ay nagkaisa bilang mga Pilipino sa ilalim ng isang bandila. Ang pagkakaisang ito ang kailangan nating muling balikan sa tuwing tayo ay nahaharap sa mga krisis, maging ito man ay pandemya, kalamidad, o mga hamon sa ating soberanya.
Bukod dito, ang pagdiriwang na ito ay isang paalala ng ating ugnayan sa ibang bansa. Ang sakripisyo ng mga sundalong Amerikano kasama ang mga Pilipino ay naglatag ng pundasyon para sa matagal na alyansa ng dalawang bansa. Gayundin, ang presensya ng mga kinatawan mula sa Hapon sa mga seremonya ay simbolo ng paghilom ng mga sugat ng nakaraan at ang kahalagahan ng kapayapaan at pagkakaibigan sa kasalukuyan.
Ang bawat bata na bumibisita sa Mt. Samat at tumitingala sa malaking krus ay nagdadala
Common questions about The Day of Valor in Philippines
Ang Araw ng Kagitingan sa taong 2026 ay ipagdiriwang sa Thursday, April 9, 2026. Mula sa unang araw ng taon, mayroon na lamang 96 araw bago ang mahalagang paggunita na ito. Ang bilang na ito ay may espesyal na kahalagahan dahil tumutugma ito sa 99 na araw na pagtatanggol ng mga sundalong Pilipino at Amerikano sa Bataan noong World War II bago ang kanilang pagsuko.
Oo, ang Araw ng Kagitingan ay isang regular na pambansang holiday sa Pilipinas. Sa araw na ito, ang mga paaralan, opisina ng gobyerno, bangko, at karamihan sa mga pribadong negosyo ay sarado upang bigyang-daan ang mga mamamayan na makilahok sa mga seremonya ng pag-alaala. Dahil ito ay isang holiday, inaasahan ang limitadong serbisyo sa ilang sektor, kaya mainam na magplano nang maaga para sa anumang transaksyon.
Ginugunita sa araw na ito ang pagsuko ng humigit-kumulang 76,000 sundalong Pilipino at Amerikano sa mga puwersang Hapones noong Abril 9, 1942. Sa kabila ng kakulangan sa suplay at pagkain, matapang nilang ipinagtanggol ang Bataan sa loob ng 99 na araw. Ang kanilang sakripisyo ay nagpabagal sa pagsulong ng mga Hapones sa Pasipiko. Binago ang pangalan nito mula sa 'Fall of Bataan' tungo sa 'Araw ng Kagitingan' upang bigyang-diin ang kabayanihan at katatagan ng mga sundalo sa halip na ang kanilang pagkatalo.
Ang Bataan Death March ay ang malupit na pagpapasakad sa mga bihag na sundalo mula Mariveles, Bataan hanggang Camp O'Donnell sa Capas, Tarlac, na may layong 105 hanggang 140 kilometro. Sa tinatayang 76,000 na sumama sa martsa, humigit-kumulang 10,000 ang namatay dahil sa gutom, uhaw, sakit, at malupit na pagtrato ng mga kaaway. Inaalala ito tuwing Araw ng Kagitingan upang parangalan ang mga martir na nagbuwis ng buhay para sa kalayaan ng Pilipinas.
Ang pagdiriwang ay nakatuon sa mataimtim na pag-alaala kaysa sa masasayang aktibidad. Karaniwan ang pag-aalay ng mga bulaklak o wreath-laying ceremonies sa mga monumento tulad ng Dambana ng Kagitingan sa Mt. Samat, Bataan. Mayroon ding mga pagtataas ng watawat, pag-awit ng pambansang awit, at mga talumpati para sa mga beterano. Sa mga paaralan, bago ang holiday, tinatalakay ang mga kwento ng mga nakaligtas upang ituro ang pagmamahal sa bayan at kasaysayan sa mga kabataan.
Sa mga lugar tulad ng Bataan at Capas, Tarlac, nagtitipon ang mga opisyal ng gobyerno, mga beterano, at kanilang mga pamilya para sa mga relihiyoso at makabayang seremonya. Ang mga tao ay nagbibigay-pugay sa pamamagitan ng pananahimik at panalangin. Walang mga parada o malalaking party; sa halip, ang kapaligiran ay puno ng paggalang at pasasalamat. Ang mga pamilya ay madalas ding nag-uusap tungkol sa katatagan ng lahing Pilipino habang bumibisita sa mga makasaysayang palatandaan.
Para sa mga bisitang nais makilahok, mahalagang magsuot ng disente at kagalang-galang na kasuotan dahil ito ay isang solemne na okasyon. Iwasan ang pagsusuot ng masyadong makulay o pang-party na damit. Maging tahimik at iwasan ang maiingay na aktibidad habang isinasagawa ang mga seremonya. Dahil ang Abril ay panahon ng tag-init sa Pilipinas, mainam na magdala ng proteksyon sa araw tulad ng payong at tubig, ngunit panatilihin ang pormal na kilos sa loob ng mga memorial sites.
Ang pinaka-sentro ng paggunita ay ang Mount Samat National Shrine (Dambana ng Kagitingan) sa Pilar, Bataan, kung saan matatagpuan ang isang dambuhalang krus. Maaari ring bisitahin ang Mariveles, Bataan, na siyang pinagmulan ng Death March, at ang Capas National Shrine sa Tarlac, na nagsilbing huling hantungan ng maraming sundalo. Ang mga lugar na ito ay nagbibigay ng malalim na sulyap sa hirap at tapang na ipinamalas ng mga Pilipino at Amerikano noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
The Day of Valor dates in Philippines from 2010 to 2025
| Year | Day of Week | Date |
|---|---|---|
| 2025 | Wednesday | April 9, 2025 |
| 2024 | Tuesday | April 9, 2024 |
| 2023 | Sunday | April 9, 2023 |
| 2020 | Thursday | April 9, 2020 |
| 2019 | Tuesday | April 9, 2019 |
| 2018 | Monday | April 9, 2018 |
| 2017 | Sunday | April 9, 2017 |
| 2014 | Wednesday | April 9, 2014 |
| 2013 | Tuesday | April 9, 2013 |
| 2012 | Monday | April 9, 2012 |
| 2011 | Saturday | April 9, 2011 |
| 2010 | Friday | April 9, 2010 |
Note: Holiday dates may vary. Some holidays follow lunar calendars or have different observance dates. Purple indicates weekends.